پرش به محتوای اصلی

فروش اتوماسیون شیردوشی iGol

دستگاه شیردوش و تجهیزات دامپروری | تیردی کالا دستگاه شیردوش و تجهیزات پرورش دام
مشاوره و خرید تلفنی

وقتی کارگرِ ناراضی، از دستگاه شیردوش قدرتمندتر می‌شود!

دامداران هر ساله مبالغ زیادی برای خرید تجهیزات پیشرفته، اتوماسیون و به‌ روزرسانی سیستم‌ های شیردوشی پرداخت می‌کنند؛ با این امید که فناوری، کیفیت شیردوشی را بهبود و خسارت‌های ناشی از عملکرد ضعیف دستگاه…

نارضایتی کارگر دامداری و تأثیر رفتار اپراتور بر عملکرد دستگاه شیردوش

دامداران هر ساله مبالغ زیادی برای خرید تجهیزات پیشرفته، اتوماسیون و به‌ روزرسانی سیستم‌ های شیردوشی پرداخت می‌کنند؛ با این امید که فناوری، کیفیت شیردوشی را بهبود و خسارت‌های ناشی از عملکرد ضعیف دستگاه را کاهش دهد. اما سال ها تجربه ما در سرویس دستگاه شیردوش، واقعیت دیگری را نیز نشان می‌دهد.

در بسیاری از موارد، آنچه عملکرد یک دستگاه شیردوش را تعیین می‌کند، نه سطح تکنولوژی به کار رفته بلکه میزان مسوولیت پذیری کارگری است که هر روز از آن دستگاه استفاده می‌کند.
یکی از موضوعاتی که معمولا از صحبت درباره آن خودداری می شود، احساس فاصله طبقاتی میان کارگر و مالک دامداری است. به ویژه در دامداری‌های خصوصی، اختلاف محسوس در سبک زندگی و وضعیت اقتصادی باعث می‌شود بخشی از کارکنان این احساس نادرست را داشته باشند که: «ما کار می‌کنیم، اما درآمد و سود اصلی به جیب دامدار می‌رود.»

بی توجهی به این حس منفی، معمولا به صورت اعتراض در نحوه انجام کار، رفتار خشن با دام و خراب کردن تجهیزات توسط کارگران مشاهده می شود. دامدار نیز گاه آگاهانه و گاه ناآگاهانه، با نمایش بیشتر این فاصله طبقاتی، این احساس را تقویت می‌کند.
در بازدیدهای میدانی، بارها گزارش هایی مبنی بر بروز مشکلاتی مانند ورم پستان دریافت نموده ایم که منشا آنها نه تنظیمات دستگاه شیردوش، بلکه عملکرد نادرست اپراتورها مانند:

 

  • کتک زدن گاوها در مسیر ورود به سالن شیردوشی
  • برهم زدن نظم گله و تحریک گاوهای آرام
  • پاشیدن آب داغ روی سرپستان‌ها به‌عنوان تنبیه
  • خارج کردن خشن گاو از فریم شیردوشی
  • بی‌توجهی به تورم پستان یا آسیب‌های سرپستان
  • نادیده گرفتن هوا کشیدن لاینرها
  • جدا کردن زودهنگام خرچنگی برای پایان سریع‌تر شیفت
  • خرابکاری عمدی، مانند قطع سیم‌های برق یا ریختن شن در پمپ خلأ
  • استفاده نادرست از تجهیزات و شکستن قطعات


بوده است. پیامد چنین رفتارهایی افزایش ورم پستان، حذف گاوهای ارزشمند، خرابی تجهیزات و خسارت‌های مالی سنگین خواهد بود. به همین دلیل، به نظر می رسد در مدیریت منابع انسانی در دامداری، فاصله‌ طبقاتی می بایست صرفا و تنها برای “ایجاد حس اطمینان خاطر مالی در کارگران” نمایش داده شود.

به بیان دیگر وقتی عملکرد دستگاه شیردوش رضایت‌بخش نیست، ساده‌ترین کار متهم کردن تجهیزات است اما در برخی موارد، عامل تعیین‌کننده انسانی است که هر روز خرچنگی را به پستان گاو متصل می‌کند.
به یاد داشته باشیم تا زمانی که نیروی انسانی اراده نکند، حتی پیشرفته‌ترین فناوری‌ها نیز نمی‌توانند بهترین عملکرد خود را ارائه دهند.