قلیای مایع شست‌وشوی دستگاه شیردوش

شوینده قلیایی در چرخه شست‌وشوی دستگاه برای حذف چربی و پروتئین شیر استفاده می‌شود و دما، غلظت، زمان تماس و گردش محلول روی نتیجه شست‌وشو اثر مستقیم دارند.

پس از پایان دوشش، بخشی از ترکیبات شیر می‌تواند روی سطح داخلی شیلنگ‌های شیر، خرچنگی، لوله‌های انتقال، مخزن و سایر اجزای در تماس با شیر باقی بماند. شوینده قلیایی با ایجاد شرایط مناسب برای حل‌شدن و معلق‌شدن چربی و جداشدن رسوبات پروتئینی، این آلودگی‌ها را وارد محلول شست‌وشو کرده و به خروج آن‌ها از سیستم کمک می‌کند. در شوینده‌های قلیایی کلردار، کلر نیز به افزایش قابلیت حذف بقایای پروتئینی کمک می‌کند؛ البته وجود کلر به فرمولاسیون محصول بستگی دارد.

عملکرد صحیح این شوینده فقط به ماده شیمیایی وابسته نیست و دمای آب، غلظت محلول، زمان گردش و اثر مکانیکی جریان نیز اهمیت دارند. در سیستم‌های شست‌وشوی گردشی، حرکت مناسب محلول در مسیرهای دستگاه باعث ایجاد اثر مکانیکی روی سطوح داخلی می‌شود و به جداشدن آلودگی‌ها کمک می‌کند. به همین دلیل، مقدار مصرف و شرایط شست‌وشو باید بر اساس دستورالعمل همان شوینده و مشخصات دستگاه تعیین شود.

قلیای مایع معمولاً بخشی از یک برنامه کامل شست‌وشوی دستگاه شیردوش است و در کنار شوینده اسیدی استفاده می‌شود. در حالی که مرحله قلیایی بیشتر برای حذف چربی و پروتئین شیر طراحی شده، مرحله اسیدی برای کنترل رسوبات معدنی و سنگ شیر اهمیت دارد. پس از شست‌وشوی قلیایی نیز آبکشی کامل ضروری است تا بقایای شوینده از مسیرهای داخلی دستگاه خارج شود.

برای حفظ عملکرد مناسب دستگاه و جلوگیری از باقی‌ماندن مواد شوینده، محلول قلیایی باید با غلظت و دمای توصیه‌شده توسط سازنده محصول استفاده شود. همچنین استفاده از آب بیش از حد سرد می‌تواند باعث باقی‌ماندن چربی روی سطوح شود و دمای نامناسب می‌تواند روی رسوبات پروتئینی اثر منفی بگذارد؛ بنابراین رعایت برنامه شست‌وشوی صحیح، بخش مهمی از نگهداری بهداشتی تجهیزات شیردوشی است.